Proszę wybrać język



Oznaczenia położenia zębów

- i oznaczenia kierunków wskazywanych przez powierzchnie zębów

Mianem „powierzchnia mezjalna” określa się powierzchnię danego zęba, która zwrócona jest do środka łuku zębowego, natomiast „powierzchnia dystalna” to powierzchnia danego zęba, która zwrócona jest w kierunku przeciwnym do środka łuku zębowego.

„Powierzchnia okluzyjna” to inaczej powierzchnia żująca, występująca wyłączenie w zębach bocznego odcinka łuku. Zakres brzegu siecznego siekaczy nazwa się natomiast „powierzchnią sieczną”. Powierzchnie zębów siecznych zwrócone w kierunku warg określa się mianem „powierzchni wargowych”, powierzchnie zębów bocznego odcinka łuku skierowane w stronę policzka mianem „powierzchni policzkowych”. Powierzchnie zębów szczęki górnej zwrócone w kierunku podniebienia określa się mianem „powierzchni podniebiennych”, powierzchnie zębów żuchwy zwrócone w kierunku języka mianem „powierzchni językowych”. Określenie „powierzchnia przyległa” odnosi się do powierzchni wszystkich zębów i opisuje powierzchnię znajdującą się przy sąsiednim zębie, inaczej mówiąc międzyzębową.